Bebek / Uyku eğitimi


Aydişko’yu taşımaktan bilekler iflas etti, üstüne kendisi de kucakta uyurken ağladığı için bu gidişata dur demem gerekti. Kucakta uyutmamalıyım ama yatağında da yatmak istemiyor. Beşiğini deneyeyim dedim, el kadar bebik bana çemkirmez mi? Ağlamıyor, çemkiriyor ciddi ciddi. “Eeeh yeter be, alsana beni” der gibi bağırıyor ama böyle gırtlaktan, sinirli sinirli. E napayım kızım çemkirmeye bu yaşta(ayda demem lazım) alışmasın diye beşikte yatırmaktan da vazgeçtim. Koydum bizim yatağın ortasına, yanına yattım, bir yandan elini tutup bir yandan da poposunu pışpışladım. 2gündür tuttu bu yöntem, artık kucakta değil bizim yatakta uyumaya alıştı diyebilirim sanırım. Bir süre böyle idare edelim sonraki hedefim odasındaki yatakta ve beşiğinde uyumaya alıştırmak.
Bizim kızın uykuya dalarken nedense sinirleri hep bozuluyor, ıkına sıkıla, söylene söylene dalıyor. Dün 4.ay kontrolümüzde sordum doktora, olabilir bazı bebeklerde dedi. Yatakta yatırmama karşı çıktı, sonra büyüyünce vazgeçiremezsin dedi. Gündüzleri kendi odasındaki yatağında, geceleri de hala 1 öğün emzirdiğim için yanımdaki beşiğinde yatırmamı tavsiye etti. Bakalım inşallah diyorum.
Beşikte bağırdığını söyledim doktora, bağırsın öyle her dediğini yapma bebikin diyor, o bize uyacakmış biz ona değil! Söylemesi kolay, doğurmadan ben de öyle düşünürdüm ama şimdi nerdeeee, biraz sesi yükseldi mi hemen bizde yelkenler suya iniyor, aman aman üzülmesin, ağlamasın, bağırmasın diye. Tam buldumcuk olduk, neyse güzellikle halledeceğim bu uyku işini de (umuyorum), bi de şımarık olsun istemiyorum ya kendime dur demem lazım, her ağladığında böyle yaparsak yandık biz anacım!


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir