Doğum / Hamilelik

2 hafta önce bugün doğdu Ayda. Cuma günü babaannemi kaybetmiştim, başka şehirdeki cenazesine durumumdan dolayı gidemedim, beni bırakıp annemle eşim de gidemedi.Hayat siyah ve beyaz bazen, onu uğurlarken sessizce yerimden, kızıma hoşgeldin demeye hazırlanıyordum. O haftasonu kızım geleceğinin ilk işaretlerini verdi, hafif dalga ve kasılmalar başladı.
Pazartesi Dr.Dilek Cengiz’le randevulaşmıştık, bana geldi ve doğum için bir telkin seansı yaptı. Seansın bitiminde biraz daha şiddetli dalga ve kasılma hissedince , açıklığımı kontrol etti, 2cm açılmam vardı, inanamadım ben, doğum başlıyor mu oldum? Bir süre bekledik kasılmalar ve dalgalar sıklaşınca Dilek eşyalarını aldı geldi (doğum koçumuz olduğu için bu süreci bizimle birlikte geçirecekti), o akşamı hypnobirthing teknikleri ile rahatlamaya çalışarak geçirdik. Bu arada doğum başladı diye anneler, babalar , kardeşler geldi, bir süre muhabbet ettik falan derken şiddetli bir noktaya gelince evdeki herkes uğurlandı,Dilek ve eşim beni küvete aldılar, suyla rahatlama tekniğini uyguladılar, bu büyük bir dalga olduğu için sonunda açılmamın arttığını düşünerek kontrol etti fakat maalesef aynen 3cm de duruyordu. Dalgalar giderek azaldı, geceyarısı böyle olmayacak diyerek uyumaya karar verdik, Dilek evine gitti biz de eşimle uyumaya çalıştık. Sabah hafif hafif kasılmalar hissetmeye başlayınca tekrar Dilek yanımıza geldi ve bizi yürüyüşe çıkardı, sahilde çoook güzel bir yürüyüş yaptık, üstüne de acıkıp bişeyler yemek isteyince ve de dalgalar geçince doğumun durduğunu anlamış Dilek. Yine de sağolsun 2-3 saat daha yanımızda bekledi, en sonunda vazgeçti kızımız diyerek normal hayatımıza dönmeye karar verdik.
Çok kısa bir süre sonra blogumuza “Yanlış alarm (mı)” yazımı yazıp ayağa kalktığımda şiddetli bir tuvalet ihtiyacı hissettim. O sırada annemler geldi, koşarak lavaboya gittiğimde yeşil renkli bir sıvı boşaldı. Hamilelikte çok okumak iyi değil diye düşünenler, lütfen böyle düşünmesinler yeşil sıvıyı görünce bebeğin kaka yaptığını ve suyumun bu yüzden renkli geldiğini anlamıştım. Bundan sonrasının da acil kurtarma operasyonu olacağını, bebeğin bu sıvıda beklemesinin sağlığı için tehlikeli olduğunu biliyordum. İyi ki okumuşum herşeyi.. Hemen eşimi aradım, bu arada suyum gelmeye devam ediyordu, hastaneye varana kadar da devam etti. Dilek’i aradım hemen hastaneye gitmemi söyledi o da. 17:30 da suyum gelmişti, 18:30 da ameliyathanedeydim. Akşam trafiğinde Ataşehir’den E5 ten Kadıköy’e çok kısa sürede gidebildiğimiz için, eşimin işyeri eve yakın olduğu için, Dilek benden önce hastaneye varıp gerekli organizasyonu yaptığı için çook şanslıydık. Bundan daha kısa sürede operasyona alınamazdım herhalde, doğum doktorum da hemen gelmişti, hastaneye vardığımızda dalgalar çok şiddetlenmişti, acaba hemen vajinal doğum yapabilir miyim diye açıklığımı kontrol ettiler ama 3cm de duruyordu. Ameliyat sırasında anlaşıldı ki Ayda’nın her iki ayağına da kordonu 2 şer kez dolanmıştı, kızım gelmek istemiş ama kordon engellediği için gelememiş ve kordon dolandığı için de kan akışında problem olmuş ve kakasını yapmıştı.Epidural anestezi istedim ve eşim de benimle birlikteydi. Ayda’yı karnımdan çıkardıktan sonra hemen nefes almasını desteklemediler ki ciğerlerine kirli sıvıdan kaçmasın, önce solunum yolları temizlendi daha sonra kızım nefes almaya başladı. Ben perdenin arkasında olduğum için hiçbirşey görmedim ama eşim tüm bu süreci izlediği için endişeliydi. Bana hiçkimse hiçbirşey hissettirmedi, rutin olarak kontrol edildiğini zannediyordum. Benim ameliyatım devam ederken de onu kuvoze koymuşlar, 1 saat kadar solunum sıkıntısının geçmesini beklemişler. Neyse ki ben odaya geldiğimde o da yanıma hemen getirilebildi yani herşey normaldi.

Çok hazırlanmama ve istememe rağmen doğal doğum yapamadım ama böyle bir eğitimi almamız sayesinde kızımızı sağlıkla kucağımıza aldığımızı düşünüyorum. Hem ben hem eşim çok soğukkanlı ve hızlıydık, illa normal olacak diye şartlandırmamıştık kendimizi ve sevgili Dilek’in yanımızda olması bizi çok rahatlattı, her sorumuzu yanıtladı, endişelerimizi giderdi.

Acil kurtarma operasyonu şansımız olduğu için de şükrediyorum, sezaryen diye birşey olmasaydı nasıl olurdu düşünmek bile istemiyorum. Acil kurtarma operasyonu olan doğum hikayem , bebeğimi sağlıkla kucağıma alma şansım olduğu için , benim pozitif hikayem! Umarım tüm gebeler bebişlerini sağlıkla kucaklarına alırlar.

Ayda’nın şanslı annesi


Yorumlar

  1. Gerçekten süper pozitif bir doğum hikayesi bu! Bebişe sağlıkla kavuşmuş olmanız bence de en en en önemlisi! Keyifle, sağlıkla, huzurla büyüsün Ayda!

  2. çok teşekkürler, inşallah sen de sağlıkla kucağına alırsın bebişini :) haberlerini takipteyiz!

  3. Tam da “Nerelerde bu Peri?” diye meraklanmaya başladığımda yazını gördüm. Tebrikler! Ne de güzel bilmiş ne zaman, nasıl geleceğini, hoş gelmiş Ayda kızın!

  4. şimdi gördüm yorumunu blogcu anne, çok teşekkürler :) yeni yeni adapte olabiliyoruz normal hayata, nerdeyse kırkımız çıkacak biraz yavaş adapte olabildim ben :)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir