Hiç.. Mola

hiç

Büyükler, çoklar istemezsin. Azlar, yoklar, hiçler ararsın..

Her şey sade olsun olabildiğince sade, olabildiğince az, olabildiğince hiç..

Gözlerini kapadığında, sıcak odada hafif serinleten rüzgarı hisettiğinde..

yaprağın hışırtısını duyduğunda..

bebeğin uyanmadan içtiğin kahvenin tadında..

Bir bir kaydetmeye başlarsın anlarını, neden daha önce fark etmedim dediğin anları..Başkasının yoklukları, senin farkına varmalarındır, görebildiğin zaman o “yok”ları, anlarsın elindekinin kıymetini..

Daha çok tadını çıkaracağım diye söz verirsin, kendine, zamana. Sözünü tutmak için bu yazı aslında.

Sarı serin yolda devam ederken, sevdiğin şarkı kulaklarında..

dikiz aynasından yolu izleyen güzellikte gözün..

çok teşekkür edersin..bu şarkı hiç bitmesin, bu yolun güzelliği aklımdan silinmesin..

 

 


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir